Ja, ja, alsof dat zo makkelijk gaat, het is 7:19 en ik ben al sinds 4:55 wakker!!!
gwn te vroeg, kheb 2 keer nu achter elkaar krantengelopen en ik heb heel heel veel respect voor de mensen die dat elke ochtend moeten doen, kben nu al dood
ff een paar dingetjes die op het moment mijn leven vormen:
-Esther
-Linda
-verdere vrienden
-school
-slapen
-kranten doen
-films kijken
-vervelen
-met smart wachten op Narnia-Prins Caspian die over 360 dagen uitkomt als ik het goed heb
-nog meer vervelen
-domme posts en comments maken
eigenlijk is dit zeer oninteressant denkk zo
maar kben ook zeer oninteressant opt moment
kverveel me een beetje denkk
eeen beetje heel erg
kga maar stoppen met deze shitpost want wordt tog niks meer vandaag
xxx
Myrthe
p.s. as je nog tips hebt over hoe je je leven een stukje interessanter kan maken??!!??
COMMENT PLEASE
check ook: http://www.lintjuh.blogspot.com/
zaterdag 19 mei 2007
donderdag 3 mei 2007
Barlow Girl

So What I'm Not Your Average Girl
I Don't Meed The Standards Of This World
Chasing After Boys Is Not My Thing
See I'm Waiting For A Wedding Ring
No More Dating
I'm Just Waiting
Like Sleeping Beauty
My Prince Will Come For Me
No More Dating
I'm Just Waiting
Cause God Is Writing
My Love Story
Boys Are Bad; That's Certainly Not True
Cause God's Preparing One For You
If You Get Tired Waiting Till He Comes
God's Arms Are The Perfect Place To Run
No More Dating
I'm Just Waiting
Like Sleeping Beauty
My Prince Will Come For Me
No More Dating
I'm Just Waiting
Cause God Is Writing
My Love Story
Sleep - That's The Only Thing For Me
Cause When I Sleep
God's Preparing One For Me
No More Dating
I'm Just Waiting
Like Sleeping Beauty
My Prince Will Come For Me
No More Dating
I'm Just Waiting
Cause God Is Writing
My Love Story
Deze songtekst vond ik op mijn nieuwe cd van Barlow Girl,
ik vind dit eigenlijk wel heel goed, maar wachten is wel heel moeilijk!
xxx
Myrthe
dinsdag 1 mei 2007
ROME
ROME IS ZO UBER-ZWAAR-GAAF !!!!!
IK WIL EIGENLIJK WEER TERUG
HET IS DAAR ECHT ONWIJS MOOI
Ja, jammer dat het erop zit, maar ja, je kunt niet altijd blijven
Ik raad echt iedereen aan om naar Rome te gaan zo gauw diegene in de gelegenheid is
Want Rome is echt onwijs leuk en mooi en van alles.
Binnenkort zal ik hier een wat uitgebreider reisverslag met misschien nog wel foto's plaatsen!!!
xxx
Myrthe
IK WIL EIGENLIJK WEER TERUG
HET IS DAAR ECHT ONWIJS MOOI
Ja, jammer dat het erop zit, maar ja, je kunt niet altijd blijven
Ik raad echt iedereen aan om naar Rome te gaan zo gauw diegene in de gelegenheid is
Want Rome is echt onwijs leuk en mooi en van alles.
Binnenkort zal ik hier een wat uitgebreider reisverslag met misschien nog wel foto's plaatsen!!!
xxx
Myrthe
woensdag 18 april 2007
De dierentuin
Aangezien de vorige gedichten gejat waren (ahum, ahum) (maar wel vet mooi!!!) komt nu een verhaal wat ik egt, egt (op me erewoord) zelf geschreven heb,
dus geniet, of niet, en comment!!!
De dierentuin
Er waren eens twee meisjes. Hun vader was erg rijk. Op een dag zei hij:
Jullie mogen allebei een dier uit kiezen, het maakt niet uit hoe groot of hoe klein, van mier tot
olifant, ik zal het betalen en ook het voer en alles, maar jullie moeten er wel goed voor zorgen.
De meisjes vonden dat egt vet tof, dus ze renden gelijk de straat uit naar het kleine winkeltje.
Daar stond zo'n oud verschrompeld, gebogen mannetje dat eigenlijk in een boekwinkeltje thuishoorde. Hij was trouwens ook altijd aan het lezen als hij niet iets engs in een bak met vissen gooiden. De meisjes bekeken alles, maar ze vonden alleen maar saaie goudvissen en kanariepietjes, nog saaier dan het mannetje.
Toen gingen ze maar weer naar huis. Thuis zei toen het meisje dat altijd voor hen zorgde als hun moeder weer eens weg was, dat ze maar naar de dierentuin moesten gaan dan. Dus ze wachtten tot het zaterdag was en gingen toen lekker met de bus naar de zoo
In de dierentuin was het vol met dieren, en niet zo maar dieren, zoals die saaie goudvissen en kanarievisjes, nee, elk dier had wel iets wat ie goed kon of altijd deed, of hij had iets moois
De kat bijv. had prachtige ogen
De papagaai kon iedereen goed napraten en goed grapjes maken
De poema had heel veel spieren en was dus heel sterk
De uil was slim, een altijd heel rustig
De poedel rende altijd hyper heen en weer
En zo waren er nog heel wat dieren, allemaal met bijzondere eigenschappen
De meisjes kochten dus hun kaartjes en begonnen hun zoektocht op zoek naar hun nieuwe huisdier.
Eerst kwamen ze bij de papagaai, ze vonden het prachtig dat hij hun telkens napraatte en ze waren dol op zijn grapjes. Maar de papagaai had geen eigen mening, het enige wat hij zelf bedacht waren grapjes. In het begin was dat nog grappig, maar de meisjes konden niet even serieus met hem praten.
Dus ze liepen toch maar weer door, ze kwamen giraffen, bevers, kikkers, ja van alles tegen, maar ze vonden niks bijzonder, toen kwamen ze bij de poedel. De meisjes renden de hele tijd heen en weer aan de buitenkant van het hok, want ze vonden de poedel erg grappig en lief. Maar hij was niet bij te houden in zijn hyperactiviteit, daar werden de meisjes zo moe van dat ze maar weer doorliepen.
Ze zagen olifanten, schapen en een mierenhoop, maar ze vonden die niet heel bijzonder, toen kwamen ze bij de kat, de kat was prachtig, allemaal strepen en vlekken en prachtige ogen, hij leek wel een pauw zoals hij zich liep uit te sloven. Op van die zachte kussentjes onder zn poten liep hij. De meisjes keken hun ogen uit van bewondering, maar op een gegeven moment werden ze zijn trotse gedrag zat en liepen door.
Toen kwamen ze bij de oude, wijze uil, heerlijk even rust na al die drukke dieren. Ze gingen rustig op een bankje zitten en aten hun boterammetjes op terwijl ze naar allerlei wijsheden luisterden. Hiermee konden ze eindelijk eens serieus praten, lekker rustig, terwijl iedereen om hen heen druk aan het doen was en aan het schreeuwen enzo. Maar toen ze hun boterammetjes op hadden werden ze de uil toch een beetje zat, ze begrepen eigenlijk ook helemaal niks van wat hij zei, het klonk wel fantastisch maar wat heb je nou uiteindelijk aan al die wiskundige formules, dus liepen de meisjes weer door.
Ze zagen weer heel veel dieren, een dierentuin zit vol met dieren moet je weten, maar bij heel veel waren al zo veel mensen dat ze daar niet eens meer wilden kijken.
Toen kwamen ze bij de poema. Hij lag heerlijk in zijn hok te genieten van de zon, De meisjes hingen over het hek te kijken. Toen hij opstond zagen ze hoeveel spieren hij wel niet had, hij moest wel heel sterk zijn. Ha dachten ze, dit is een gaaf dier, dit verveeld niet, we kunnen hier jaren staan kijken.
Maar je snapt wel hoe het afloopt, uiteindelijk was er toch iets waardoor ze de poema niet meer leuk vonden en doorliepen. Zo bleven ze dus eeuwig zwerven op zoek naar een geschikt huisdier. Zelfs van die giraffen en kikkers en zo uit het begin ontdekten ze goede eigenschappen, maar later ook weer mindere waardoor ze weer doorliepen.
Zo gingen ze uiteindelijk weer naar huis, diep ongelukkig nog geen huisdier te hebben gevonden.
En plots rende daar over de straat een poesje, het ene meisje pakte het op en ze wist: dit is het.
En ze liepen verder en ja hoor, op een paaltje zag het andere meisje een lieveheersbeestje en ze nam het mee. Zo hadden ze in een keer allebei hun huisdier. En ze waren tevreden, ze hadden het niet eens meer gezocht, nee, ze waren het zomaar tegen het lijf gelopen.
En dan nog de cliché:
Inderdaad, ze leefden nog lang en gelukkig met hun nieuwe huisdieren
xxx
Myrthe
dus geniet, of niet, en comment!!!
De dierentuin
Er waren eens twee meisjes. Hun vader was erg rijk. Op een dag zei hij:
Jullie mogen allebei een dier uit kiezen, het maakt niet uit hoe groot of hoe klein, van mier tot
olifant, ik zal het betalen en ook het voer en alles, maar jullie moeten er wel goed voor zorgen.
De meisjes vonden dat egt vet tof, dus ze renden gelijk de straat uit naar het kleine winkeltje.
Daar stond zo'n oud verschrompeld, gebogen mannetje dat eigenlijk in een boekwinkeltje thuishoorde. Hij was trouwens ook altijd aan het lezen als hij niet iets engs in een bak met vissen gooiden. De meisjes bekeken alles, maar ze vonden alleen maar saaie goudvissen en kanariepietjes, nog saaier dan het mannetje.
Toen gingen ze maar weer naar huis. Thuis zei toen het meisje dat altijd voor hen zorgde als hun moeder weer eens weg was, dat ze maar naar de dierentuin moesten gaan dan. Dus ze wachtten tot het zaterdag was en gingen toen lekker met de bus naar de zoo
In de dierentuin was het vol met dieren, en niet zo maar dieren, zoals die saaie goudvissen en kanarievisjes, nee, elk dier had wel iets wat ie goed kon of altijd deed, of hij had iets moois
De kat bijv. had prachtige ogen
De papagaai kon iedereen goed napraten en goed grapjes maken
De poema had heel veel spieren en was dus heel sterk
De uil was slim, een altijd heel rustig
De poedel rende altijd hyper heen en weer
En zo waren er nog heel wat dieren, allemaal met bijzondere eigenschappen
De meisjes kochten dus hun kaartjes en begonnen hun zoektocht op zoek naar hun nieuwe huisdier.
Eerst kwamen ze bij de papagaai, ze vonden het prachtig dat hij hun telkens napraatte en ze waren dol op zijn grapjes. Maar de papagaai had geen eigen mening, het enige wat hij zelf bedacht waren grapjes. In het begin was dat nog grappig, maar de meisjes konden niet even serieus met hem praten.
Dus ze liepen toch maar weer door, ze kwamen giraffen, bevers, kikkers, ja van alles tegen, maar ze vonden niks bijzonder, toen kwamen ze bij de poedel. De meisjes renden de hele tijd heen en weer aan de buitenkant van het hok, want ze vonden de poedel erg grappig en lief. Maar hij was niet bij te houden in zijn hyperactiviteit, daar werden de meisjes zo moe van dat ze maar weer doorliepen.
Ze zagen olifanten, schapen en een mierenhoop, maar ze vonden die niet heel bijzonder, toen kwamen ze bij de kat, de kat was prachtig, allemaal strepen en vlekken en prachtige ogen, hij leek wel een pauw zoals hij zich liep uit te sloven. Op van die zachte kussentjes onder zn poten liep hij. De meisjes keken hun ogen uit van bewondering, maar op een gegeven moment werden ze zijn trotse gedrag zat en liepen door.
Toen kwamen ze bij de oude, wijze uil, heerlijk even rust na al die drukke dieren. Ze gingen rustig op een bankje zitten en aten hun boterammetjes op terwijl ze naar allerlei wijsheden luisterden. Hiermee konden ze eindelijk eens serieus praten, lekker rustig, terwijl iedereen om hen heen druk aan het doen was en aan het schreeuwen enzo. Maar toen ze hun boterammetjes op hadden werden ze de uil toch een beetje zat, ze begrepen eigenlijk ook helemaal niks van wat hij zei, het klonk wel fantastisch maar wat heb je nou uiteindelijk aan al die wiskundige formules, dus liepen de meisjes weer door.
Ze zagen weer heel veel dieren, een dierentuin zit vol met dieren moet je weten, maar bij heel veel waren al zo veel mensen dat ze daar niet eens meer wilden kijken.
Toen kwamen ze bij de poema. Hij lag heerlijk in zijn hok te genieten van de zon, De meisjes hingen over het hek te kijken. Toen hij opstond zagen ze hoeveel spieren hij wel niet had, hij moest wel heel sterk zijn. Ha dachten ze, dit is een gaaf dier, dit verveeld niet, we kunnen hier jaren staan kijken.
Maar je snapt wel hoe het afloopt, uiteindelijk was er toch iets waardoor ze de poema niet meer leuk vonden en doorliepen. Zo bleven ze dus eeuwig zwerven op zoek naar een geschikt huisdier. Zelfs van die giraffen en kikkers en zo uit het begin ontdekten ze goede eigenschappen, maar later ook weer mindere waardoor ze weer doorliepen.
Zo gingen ze uiteindelijk weer naar huis, diep ongelukkig nog geen huisdier te hebben gevonden.
En plots rende daar over de straat een poesje, het ene meisje pakte het op en ze wist: dit is het.
En ze liepen verder en ja hoor, op een paaltje zag het andere meisje een lieveheersbeestje en ze nam het mee. Zo hadden ze in een keer allebei hun huisdier. En ze waren tevreden, ze hadden het niet eens meer gezocht, nee, ze waren het zomaar tegen het lijf gelopen.
En dan nog de cliché:
Inderdaad, ze leefden nog lang en gelukkig met hun nieuwe huisdieren
xxx
Myrthe
woensdag 11 april 2007
Friends and Eagles Fly
Friends:
And friends are friends forever
If the Lord is the Lord of them
And a friend will not say "Never"
'Cause the welcome will not end
Though it's hard to let you go
In the Father's hands we know
That a lifetime's not too long to live as friends
The Eagles Fly:
I will run and not be weak
Hope has come,
Renewed my strength
I have found what I did seek
And I'm ready to fly
All forgiven, all forgot
Heaven waits beyond the plot
Swing low, sweet chariot
Yes, I'm ready to fly
Watch the eagles fly
Gonna set your feet on high
On the wind, like a dove
Go on and fly
In the shadow of love
xxx
And friends are friends forever
If the Lord is the Lord of them
And a friend will not say "Never"
'Cause the welcome will not end
Though it's hard to let you go
In the Father's hands we know
That a lifetime's not too long to live as friends
The Eagles Fly:
I will run and not be weak
Hope has come,
Renewed my strength
I have found what I did seek
And I'm ready to fly
All forgiven, all forgot
Heaven waits beyond the plot
Swing low, sweet chariot
Yes, I'm ready to fly
Watch the eagles fly
Gonna set your feet on high
On the wind, like a dove
Go on and fly
In the shadow of love
xxx
woensdag 28 maart 2007
Gymnasigast of Atheneumist
En zo was je van de ene op de andere dag van een latinist een normaal vwo-er geworden (niks tegen al die andere vwo-ers, die zijn allemaal schatten),
In een keer was het besluit genomen en stapte ik snel de kamer van de o zo grote boeman, van ginkel binnen. en binnen 3 minuten kreeg ik het gevoel dat ik nu die 3,5 jaar latijn verspilt had enzo. toen ik buiten was wilde ik het liefst weer naar binnen rennen, 'doe toch maar niet' 'ik wil nog ff gymnasiast blijven'. Maar aangezien ik zo ook naar Rome (obsedatie) mag, is het zo ook wel best.
Dus sinds 2 dagen ben ik nu atheneumist, het klinkt me nog wat onwennig in de oren
gymnasiast is tog logischer, vlgns mij.
gymnasigast, enzo, er zitten nog andere woordjes in, nasi (lekker) en gym (niet leuk) enzo, atheneumist is te leuk, maar je gezeur, ik ben nog steeds vwo-er en ik ben er trots op. zodoende...
aangezien ik dit allemaal gedaan heb om mijn slaaptekort en zo bij te werken (en nog wat redenen), aangezien het nogal cliché begint te worden standaard bij latijn te laat te komen, wat ik verafschuw, omdat ik daarmee de welgestelde oude meneer postma diep tref en dan ook nog es me huiswerk niet gedaan heb en de hele les tog niet oplet maar loop te kletsen is het misschien wel beter zo. dus nou heb ik een eerste uurtje vrij erbij, en dus ga ik nu maar es lekker van me bedje genieten
khou van jullie allemaal,
of je nu nog steeds gymnasiast bent ('wie gaat het het langste volhouden??') of atheneumist of havoer of nog iets engers, het maakt niet uit, iedereen is lief op zn eigen manier (hoewel er wel een paar uitzonderingen bestaan, maar laten we het daar nu maar niet over hebben.)
xxx
Myrthe
En zo was je van de ene op de andere dag van een latinist een normaal vwo-er geworden (niks tegen al die andere vwo-ers, die zijn allemaal schatten),
In een keer was het besluit genomen en stapte ik snel de kamer van de o zo grote boeman, van ginkel binnen. en binnen 3 minuten kreeg ik het gevoel dat ik nu die 3,5 jaar latijn verspilt had enzo. toen ik buiten was wilde ik het liefst weer naar binnen rennen, 'doe toch maar niet' 'ik wil nog ff gymnasiast blijven'. Maar aangezien ik zo ook naar Rome (obsedatie) mag, is het zo ook wel best.
Dus sinds 2 dagen ben ik nu atheneumist, het klinkt me nog wat onwennig in de oren
gymnasiast is tog logischer, vlgns mij.
gymnasigast, enzo, er zitten nog andere woordjes in, nasi (lekker) en gym (niet leuk) enzo, atheneumist is te leuk, maar je gezeur, ik ben nog steeds vwo-er en ik ben er trots op. zodoende...
aangezien ik dit allemaal gedaan heb om mijn slaaptekort en zo bij te werken (en nog wat redenen), aangezien het nogal cliché begint te worden standaard bij latijn te laat te komen, wat ik verafschuw, omdat ik daarmee de welgestelde oude meneer postma diep tref en dan ook nog es me huiswerk niet gedaan heb en de hele les tog niet oplet maar loop te kletsen is het misschien wel beter zo. dus nou heb ik een eerste uurtje vrij erbij, en dus ga ik nu maar es lekker van me bedje genieten
khou van jullie allemaal,
of je nu nog steeds gymnasiast bent ('wie gaat het het langste volhouden??') of atheneumist of havoer of nog iets engers, het maakt niet uit, iedereen is lief op zn eigen manier (hoewel er wel een paar uitzonderingen bestaan, maar laten we het daar nu maar niet over hebben.)
xxx
Myrthe
vrijdag 23 maart 2007
Ode aan mamma
aangezien er al zoveel ode's bestaan over allerlei mensen en medestudenten enzo
bed8 ik dat k maar es een ode over mamma moest maken
er is namelijk heel veel wat ze doet
ff een paaar dingetjes:
ZE...
-wast me kleren
-Bedenkt dat aardbeien met chocoladevlokken egt geniaal lekker is
-Lekker eten koken
-Met me mee naar de kapper gaan
-(bijna) altijd bereid te luisteren as ik weer es iets nodig moet vertellen
-bedenkt wat leuks as we met ze tweeen thuis zijn
en zo nog veel en veel en veel meer
oke, eigenlijk moet ik nu dus naar de kapper
dus dit was mijn korte ode aan mijn mamma, maar daar wordt die niet minder om
Myrthe
bed8 ik dat k maar es een ode over mamma moest maken
er is namelijk heel veel wat ze doet
ff een paaar dingetjes:
ZE...
-wast me kleren
-Bedenkt dat aardbeien met chocoladevlokken egt geniaal lekker is
-Lekker eten koken
-Met me mee naar de kapper gaan
-(bijna) altijd bereid te luisteren as ik weer es iets nodig moet vertellen
-bedenkt wat leuks as we met ze tweeen thuis zijn
en zo nog veel en veel en veel meer
oke, eigenlijk moet ik nu dus naar de kapper
dus dit was mijn korte ode aan mijn mamma, maar daar wordt die niet minder om
Myrthe
Abonneren op:
Posts (Atom)